मी तर सर्व जग थांबवले होते
अश्रुंचे सारे समूद्र मी तेव्हा
चार डोळ्यातून बरसवले होते
त्याच वाटेवर आज मात्र
पाऊलखुणाही दिसत नाही
आधार काय नि काठी काय
जिथे आज वादळाला रडायला........
माझ्या नजरेत बघवत नाही ...
................................................ संदिप उभळ्कर
टिप्पण्या
टिप्पणी पोस्ट करा